بسم الله الرحمن الرحیم

از درب سالن دانشکده که بیایی داخل حیاط، سمت راست دانشکده، یک باغ بزرگ است. این همان باغی است که بارها گفته ام پیاده رویی که از کنارش می گذرد را چقدر دوست دارم.

وقتی جایی باغ هست، یعنی چه چیزی نیست؟ آفرین، ساختمان نیست. وقتی جایی ساختمان نیست، یعنی چه چیزی زیاد دیده می شود؟ آفرین. آسمان.

گوشه ی سمت چپ حیاط، یعنی سمت در ورودی وقتی به بالا نگاه می کنی، هیچ ساختمانی جلوی چشم اندازت قد علم نکرده است و تا چشم کار میکند آسمان است :)  من از باغ کنار دانشکده، علاوه بر تمام خوبی ها و زیبایی هایش، ممنونم که باعث می شود بتوانیم تکه ی بزرگی از آسمان را یکجا ببینیم. من از خداوند، برای تک تک این مهربانی های آرام و عاشقانه، بی نهایت ممنونم...


+ سومین سالی است که روز دانشجو را دانشجو هستم. روزمان مبارک... ❤