بسم الله الرحمن الرحیم

روزا تند تند میگذره و هر روز و هر لحظه پر از نعمته. یادمون میره ببخشید. میدونم خییلی از نعمت هات رو نمی بینم و میدونم خیییلی ازونایی که می بینم رو یادم میره. ببخشید. واقعا ببخشید. نه اینکه نعمت هات کوچیک باشن، نه به خودت قسم. ولی انقد نعمت پشت نعمت، رحمت پشت رحمت... حق بده یادم بره 😭❤

اما میخوام یه چیزی رو بهت بگم. همین الآن که نعمت های ده سال پیش رو خییییلی هاشون رو فراموش کردم، میگم ده سال پیش جز خیر ندیدم. ینی تمامش نعمت بود. ینی میگم در همین حد خب حواسم هست به اینکه لحظه لحظه نعمت بوده... ببخشید کمه ولی بازم بهتر از هیچیه 😢

خلاصه این روزایی که صبح بیدار میشم و سریع صبونه میخورم و حاضر میشم و تا شب سر کلاسای مختلف میرم و شب میام و بعد از یه مدت از خستگی میخوابم و شام رو با چشمای نیمه بسته میخورم و بعدم میخوابم و نعمت هات رو نمیشمارم، نه که نفهمم نعمت هات رو! می فهمم. نه که همه ش رو بفهمم. یه مقدار... ولی خب... همون که می فهمم و یک از هزاره، خودش هزاااااار هزااااااره... خیلی خوبی خدای خوبم. دوستت دارم و ازت بابت تک تک نعمت هایی که به من دادی، و بابت تک تک نعمت هایی که به بقیه آدما دادی ممنونم. ما رو ببخش که تو شلوغی روز یادمون میره نعمت هات رو بشماریم گاهی. بعضیاشون رو می فهمیم ولی... دوستت داریم ❤❤❤❤