بسم الله الرحمن الرحیم

آدم‌های برون‌گرا ارتباط با آدم‌ها را دوست دارند. در جمعی که هستند صحبت می‌کنند و نظرات و احساساتشان را ابراز می‌کنند.

برعکس، آدم‌های درون‌گرا تنهایی را دوست دارند. انرژیشان در جمع تحلیل می‌رود و باید برای تجدید آن، مقداری تنها باشند. در جمع سکوت می‌کنند و ترجیح می‌دهند احساساتشان را برای خودشان نگه دارند.


اکثرا نمی‌دانند، اما تیپ شخصیتی سومی هم هست، و آن آدم‌های برون‌گرای درون‌گرا هستند. کسانی که جمع را دوست دارند اما پس از مدتی، دیگر برای حضور در جمع انرژی ندارند و باید مدتی خلوت کنند. حرف‌های مختلفی می‌زنند و شاید زیاد ساکت نباشند، اما کمتر دیده می‌شود حرفی از احساسات عمیقشان بزنند. گاهی احساس میکنید با وجود همه ی حرف‌هایشان هیچگاه چیزی به شما نگفته‌اند... من خودم را جزو دسته‌ی سوم می‌دانم. ولی راستش سخت است توضیح دادن برای همه، که چه شد که دختری پرحرف به ناگاه به خلوت خود خزید... سخت است توضیح بدهی چه شد که تا دیروز انرژی داشتی و حالا نداری. و چطور ممکن است کسی که از جمع لذت می‌برد، از سکوت و تنهایی انرژی بگیرد.


اصلا توضیح برای چه؟

بی‌خیال.

نیمه‌شب را بچسب ^_^