پلـاک ِ 13

بسم الله الرحمن الرحیم

باشد قبول، تو بُردی! تو مرا به نبودن و حرف‌نزدن‌ات عادت دادی رفیق. بالأخره پذیرفتم. ولی کاش این را می‌گفتی که با دلِ تنگم وقتی که هوای چشم‌هایت را می‌کند، باید چه کار بکنم؟ کاش می‌توانستم برای لحظه‌ای فارغ از قضاوت‌های تو، بگویم که بی‌اندازه دوستت دارم...

۰ نظر ۲۹ خرداد ۹۹ ، ۱۶:۵۱
بانوی سیزدهم